Zayıflara rastladığım zaman, sevinsinler isterim.

            Güçlüleri görünce, şerrinden korunmak için tedbir almayı istemem. Ancak tehlikelilerden korunmak da şart olur bazen, bunu da ihmal edemem.

            Tanıdıklarımın dıştan görünüşü gibi içlerinin de olmasını beklerim. Doğallık güzeldir. Doğal davranmayanların insanı ne zaman neresinden ısıracağı belli olmaz. Korunmak gerekir. Tabii ki, korunurken harcadığın enerji ile aslında psikolojik birikimin zayii olur. Bu nedenle içi dışı bir olmadığını tespit ettiğin kişilerden uzak durmak, her zaman kârlıdır.

            Çıkarı için huzurunda eğilenler istediklerine kavuşunca seni tanımaması normaldir. Zira başka çıkarı için eğilecek adam aramaktadırlar da ondan.

            Bir şeyler elde edenlerin böbürlenmesi de vahimdir. Çünkü, elde edilen maddi her şey ancak belli sürede elde kalabiliyor. Ölümün öldürülmediği mekan olan dünyada götüremeyeceği şeylere bel bağlayanlar zararlı virüs gibidir. Yakınlarına bile varmamak gerekir. Sağlığımız bozulmasın diye.

            Boynunu kaldırıp böbürlenerek yürüyenler boyca dağlara hiçbir zaman ulaşamazlar. İhtişamlı yürüyüşleriyle de yer kabuğunu hiçbir zaman yaramayacaklar. Yaratan böyle diyor. İnsanlardan bir insan olmak, insanlara faydalı olmak, mümkün olduğu kadar gönülden alçak gönüllü olmak, iltifata kanmamak, eleştirilerden ders çıkarmak, hatayı tekrar etmemek ne güzeldir. Bir de eylemlerinde tabutu arada gözünün önünde tutmak da insanı hatalardan uzaklaştırır. Gök kubbede hoş bir seda bırakmak ne iyi olur.

            Kaçınılmaz zil çalıp bedenimizi terk ettiğimizde halk için matem zamanı olmasını sağlamak elimizde aslında. İşte o anda halk matem yaparken bizim bayram etmemiz ne güzel olur, değil mi? Bunu da hazırlamak elimizde aslında.

            İçi-dışı bir olanlar hiç mahcup olmayacaktır. Yalana bulaşmadığı için çok çile çekenler tanır bu dünya. Ama öyle yiğitlerin gönülleri öyle ummandır ki, gövdeyi daldırıvermek ister anlayabilen. Yalan konuştuğu için çok kazananlar vardır. Ancak öyle rezil ve perişan olmuştur ki böyle gafiller, sürünerek terk etmişlerdir bu yalan dünyayı.

            İnsan bazen sarılacak adam arar. Böyle zamanlarda yanlış adama sarılmamak gerekir. Hele makamına ve dış görünüşüne bakılarak sarılma bitirir insanı. El öpmek ender eylemlerdir. Ama insan bazı vakitler öpecek ayak arar. Ayağı doğru tespit edenler de hiç mahzun olmazlar.

            İkiyüzlüleri yaratan şöyle anlatıyor: “Onları gördüğün zaman kalıpları hoşuna gider. Konuşurlarsa sözlerine kulak verirsin. Onlar sanki elbise giydirilmiş kereste gibidirler. “

            Ne korkunç benzetmedir Allah aşkına.

            İşini doğru yapanlar ve samimi olup birilerini aldatmak için değil de O’nu mutlu etmek için yaşayanların ayaklarına kurban olayım. Böyle insanlar yetiştirmek için savaşanlara da ben kurban olayım.

İki yüzlülerin ve yalancıların şerrinden bu milleti Allah korusun.

Kırmadan yaşayanlara…

Kırılmadan mücadele edenlere…

Milleti ve değerleri için emek sarf edenlere…

Bu dünyadan giderken götüremeyeceklerine bel bağlamayanlara…

Hasılı insan kılıklı canlılara değil de orijinal insanlara birlerce selam olsun…

Diğer her şeyi es geçelim gitsin…

Ruhu ve kalbi rahat ettirmenin ne demek olduğunu bilenler anlar beni…